بلند بگو الهی شکر!
درباره سایت
آخرین مطالب
- چه کسی ظالمتر از فردی است که اگر حرف درستی شنید، تکذیب کند؟
- فقر نوشتن یادگاری بر دیواری چند هزار ساله است!
- تحلیل هم اگر می کنی، درست تحلیل کن!
- داستان شاغلام و فالوده هایش
- استاد عبدالمجید ارفعی و منشور کوروش
- گفت و گو در نهارخوری دانشکده
- عبور از یکی از حساس ترین گردنه های تاریخ کشورمان، به هشیاری همه ما نیاز دارد
- مسابقات ریاضی چین و قهرمانی ایران
- در باره ی بوف کور هدایت
- این کتاب ها را خوانده اید؟
امکانات وب
سالروز میـلاد پیامبـر گرامـی اسـلام را به همه ی خواننـدگان عزیز
شـادبـاش می گـویـم!
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور
یک انسان, عاقل, باید…
۱. در روز حداقل یک بار بگوید: «من نمیدانم».
۲. کمتر از کسی تقـاضـایی داشتـه باشد و عمـدتـا" به همـت، فکـر،
برنامهریزی و زحمات خود اتکا
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور
او پهلوان نبود.
هرگز به عمر خویش؛
میدان پهلوانی مردان ندیده بود!
بر سینه اش نبود،
هرگز مدال های طلایی افتخار...
اما...
او پهلوان زندگی سخت خویش بود:
-هر روز با امید،
با «کار» نان ز کوره ی خو
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور
گر چه خوش تر ز لبت،
باده ی نابی نبود
مستی آورتر از آن چشم،
شرابی نبود
لیک این نکته شنیدم
که ظریفی می گفت:
عشق زیباست،
ولی غیرِ سرابی نبود
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور
بنوش جام صبـوحی به ناله ی دف و چنگ
ببوس غبغب ساقی به نغمه ی نی و عود
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور
وقتی اقتصاد, كشوری درگیر رانت و فساد میشود،دسترسی افراد
بـه ظـاهـر كـارشنـاس امـا رانـت جو بـه اركان دولـت، بسیـار سهـل و
آسان می شود.
روزنامه ی شرق این مـوضـوع را با محسن, صفـایی فرا
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور
آن سوی نخل ها پر از سرباز دشمن است
این شهـر در محاصـره،شهر تو و من است
دشمـن نفـوذ کرده و ایـن شـهـر بی پـنـاه
اینـک به زیر چکمـه ی ناپاک دشمن است
دریــا قـلـی رکـاب بــزن،«یـا عـلـی» بـگـو
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور
«تصویر ایران,, امروز،, ترسیم ایران,, فردا,» عنوان سلسله گفتوگوهای «مشق نو»
با متفکران امروز ایران,, است. مصاحبهشوندگان نخست تصویری از ایران,, امروز ارائه
میکنند و مسائل مبتلابه را برمیشمارند. سپس، دربار
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور
سال سختی بود.
آسمان بی ابر و زمین بی باران, شده بود.
هر بامداد، خورشید بی رحم می تابید.
هر شامگاه، ماه بی شرم می درخشید.
مردم ایل از خنده ی ستارگان به جان آمده بودند.
گریه ی ابر می خواستند؛
از رو
برچسب:
نویسنده: رضا میرزاپور